Noong sinulat ko
yung emo post ko na Tagalog, I think, it opened a window for me. Narealize ko na iba pala talaga magsulat or magexpress ng feelings sa native language mo, kahit balibaligtad at balubaluktot at may halo din namang English na para tuloy akong conyong hindi. Iba talaga. Iba din pala magbasa ng Tagalog. Yung conversational ha. Di ko pa yata kaya magbasa ng textbook Tagalog. Nosebleed, hello.
Mga isang linggong nakalipas na naisulat ko yun ay naglalakad ako magisa sa mall, at eventually napunta ako sa Powerbooks. Sabi ko I’ll just window shop. I love books eh. Pero nung palabas na sana ako napansin ko ang isang hilerang libro na salmon ang kulay ng cover, “Para Kay B” ang title.
